|
De Stichting Hypotheekleed DSB-Leed (als het maar rijmt) spoedde zich onder voorzitterschap van drs. Pieter Lakeman gisteren - dinsdag 17 november 2009 – aan het eind van de dag op haar website te benadrukken dat de collectieve actie tegen DSB toch vooral doorgaat.
Dit naar aanleiding van het eerder die dag in de media verschenen bericht dat de stichting voorzitter zijn strategie van de massaclaim tegen DSB zou hebben verlaten. De claim ging om een volledige schadevergoeding van een slordige 1 miljard EURO voor de 3.600 aangesloten gedupeerden.
Volgens de media blijkt uit de jongste nieuwsbrief van de Stichting – dit moet dan de 8e nieuwsbrief van 6 november jongstleden zijn, want iets jongers kom ik op de website niet tegen – dat zij zich ‘nu in eerste instantie richt op een minnelijke regeling met de curatoren’. Het misverstand berust volgens de Stichting op een verkeerde interpretatie van bedoelde 8e nieuwsbrief.
Wanneer je de nieuwsbrief er echter naast legt, valt het nog zwaar deze verkeerd te interpreteren. In het kort staat in de brief dat:
· De DSB op 19 oktober 2009 failliet is verklaard en de aangestelde bewindvoerders – met klinkende namen als ‘mr. graaf R.J. Schimmelpenninck’ en ‘de heer J. Kuiper RA’, wiens naam ik onverkort overigens even niet tegenkom in de NIVRA ledenlijst, maar dit terzijde – als curator zullen proberen de bezittingen te verkopen.
· Zij daarbij zullen aanlopen tegen de claims van de gedupeerden. (Hypotheekleed heeft minister Wouter Bos in de week dat DSB onder de noodregeling viel bericht dat zij uitgaat van een claim van circa 1 miljard).
· Er nu een aantal scenario’s denkbaar zijn, waarvan als de meest realistische worden genoemd:
- De curatoren verkopen de hypothecaire- en niet-hypothecaire leningen zonder dat er een regeling is voor de gedupeerden;
- De curatoren zullen proberen eerst een regeling te treffen over de claims.
Het is buitengewoon interessant de toelichting op scenario 2 in de nieuwsbrief te lezen: “Dit (scenario 2) is wat Hypotheekleed verwacht dat de curatoren zullen doen. Er bereiken haar berichten dat de curatoren trachten een regeling te maken met anderen dan de stichtingen die de belangen van gedupeerden behartigen, zoals de Vereniging Eigen Huis. Als blijkt dat de stichtingen inderdaad buiten spel zijn gezet, dan zal Hypotheekleed een eventuele regeling zeer kritisch bekijken en zo nodig individuele procedures voorbereiden.
Een andere mogelijkheid is dat de curatoren alsnog aan tafel gaan met de stichtingen. Hypotheekleed is altijd voorstander geweest van een minnelijke regeling maar heeft wel het uitgangspunt dat er een volledige schadevergoeding voor alle gedupeerden moet komen.
Wanneer er geen regeling getroffen wordt zal Hypotheekleed enkele duizenden individuele procedures voeren. Mede in verband met deze mogelijkheid worden nu complete procesdossiers voorbereid.”
Even verderop vervolgt de nieuwsbrief met: “Hypotheekleed was bezig met de voorbereiding van een massaclaim richting DSB. Daartoe waren reeds de nodige stappen gezet. Het was de bedoeling om van de rechter een uitspraak te krijgen dat het handelen van DSB onrechtmatig was. Door het faillissement van DSB richt Hypotheekleed zich nu in eerste instantie op het bereiken van een minnelijke regeling met de curatoren, zie hiervoor onder punt II. Indien dat door welke oorzaak dan ook niet lukt, zal Hypotheekleed haar gedupeerden in staat stellen een gerechtelijke procedure te beginnen, OP INDIVIDUELE BASIS. U ontvangt daarover binnenkort nader bericht”, en “Hypotheekleed onderzoekt de mogelijkheid om collectieve acties (massaclaims) in te dienen tegen anderen dan DNB en DSB.”
De interessante passages welke ik vet heb gemaakt, spreken denk ik voor zich. Daar valt weinig verkeerds aan te interpreteren, ben je na 5 minuten lezen achter.
Het verbaast dan wel weer dat ‘de media’ daar 11 dagen over doen, maar ja, die vogelen dan ook weer uit dat Lakeman eigenlijk ‘concurrent’ is van de 38-jarige Jelle Hendrickx. Hendrickx, voorzitter van de Stichting Steunfonds Probleemhypotheken, is tevens eigenaar van het financieel advieskantoor FC&S te Druten.
Bij de stichting van Hendrickx, die eerder opereerde onder de naam DSB Ramp, hebben zich ruim 2500 gedupeerden aangesloten. DSB Ramp trok op met Pieter Lakeman. In augustus gingen de twee stichtingen door een verschil van inzicht uit elkaar, en DSB Ramp werd Steunfonds Probleemhypotheken.
In tegenstelling tot zijn voormalige zakenpartner Lakeman, stelde Hendrickx destijds dat het aansturen op een faillissement van DSB Bank de DSB-gedupeerden niet helpt. “Hij snapt er helemaal niks van'', zei Hendrickx over Lakeman in het televisieprogramma Nova.
“Je kunt aan DSB niet vragen om mee te werken aan een akkoord dat de eigen bank om zeep helpt”, wat mij inderdaad ook vrij onlogisch voorkomt.
Ontstaat hier nou het beeld van twee rivalen die elkaar, over de ruggen van de gedupeerden heen, proberen te slim af te zijn? En hoeveel gedupeerden zijn er eigenlijk? Spelen zij op safe (na je geld bij DSB te hebben belegd, zou dit overigens niet getuigen van een bestendige gedragslijn) en zijn ze donateur van beide stichtingen geworden, of tellen we in totaal nu 6100 gedupeerden, en hoe pakt die schadevergoeding dan precies uit?
En waarom moet die belangenbehartiging nu eigenlijk vanuit Stichtingen gebeuren? Om het onbaatzuchtige en nobele karakter van de voorzitters te benadrukken?
Bij Hypotheekleed beloopt de claim gemiddeld 277.777,77 EURO per gedupeerde. Dit is plus de ton overheidsgarantie pak-hem-beet drieëneenhalve ton gemiddeld.
De gedupeerde die tegenover zijn of haar hypotheek bij DSB een gelijk bedrag aan spaargeld heeft weggezet, kun je gerust kredietwaardig noemen, en de bezitter van een niet meer aflosbare geldlening de pineut. De gedupeerde is dan de spaarder die zijn spaargeld ziet verdampen, maar 2 a 3,5 ton is dan wel heel veel spaargeld gemiddeld. Tenzij er ook een paar grote belanghebbenden op de lijst van gedupeerden staan, maar leggen die hun lot in handen van Lakeman? Dus waar is de schadeclaim nou feitelijk op gebaseerd?
Kortom een zooitje! Of is dit toch ook weer een verkapt staaltje van het Grote Graaien?
Begrijp mij goed, ik voel mee met de gedupeerden, en veronderstel dus serieuze behartiging van belangen. In een faillissement moet elke vordering geverifieerd kunnen worden door andere schuldeisers. Bij een collectieve claim kan dat niet, begrijp ik van de woordvoerder van de curatoren.
Kennis van deze basale regels uit ons rechtssysteem zou je van iemand als Pieter Lakeman mogen verwachten. Hoe kan deze man zich hierop dan toch zo maximaal vergalopperen? En met hem in zijn kielzog 3600 gedupeerden.
“De mens is een kuddedier. Op zijn vaste schijf staan allerlei oerafbeeldingen van onraad zoals enge beesten, vuur, watersnood en hoogte. In een film herkennen we ook onmiddellijk de boef en de held. Wat niet op onze vaste schijf staat, zijn makelaars, assurantietussenpersonen, bankdirecteuren, pensioenfondsbestuurders en politici. We moeten in onze beschaafde wereld extra moeite doen om dat onraad te beteugelen. Dat doen we met risicomanagement”, aldus hoogleraar risk management aan de Universiteit Maastricht Jan van de Poel in een interview met het Norea/VERA november vorig jaar.
Altijd gedacht dat we met poortwachters als Stichting SOBI - Pieter Lakeman als scherprechter alert op welke foute voorstelling van zaken in welke jaarrekening dan ook – en het handhavingsbeleid en compliance van DNB wat dat betreft wel in goede handen waren.
Dat doen we met risicomanagement. Benieuwd wie Jan in dit zinnetje met ‘we’ voor ogen had…
Hans
 |
