Administratieve Organisatie & Interne Controle

Begin april dit jaar hebben wij onze uiterste best gedaan om als gezin de Mexicaanse griep te krijgen. We zijn er zelfs voor naar Mexico afgereisd. Op het hoogtepunt van de uitbraak van , toen nog het speenvarkenvirus, stapte wij bepakt en bezakt een heerlijk grieperig matig geventileerd vliegtuig in. Eindbestemming: Mexico-City. We hebben in bussen, metro’s groene taxi’s voortbewogen. Op dorpspleinen, stranden en in restaurants hebben wij ons gemengd onder de lokale bevolking, niets mocht baten. Eind april kwamen wij kerngezond terug in Nederland.

 

Teruggekomen in Nederland begon de massa hysterie. Dood en verderf. Topjaar voor begrafenisondernemers. In één van mijn businessclubs zit er één, zo kistenschuiver. In juni kreeg hij een brief van het Ministerie van Volksgezondheid met de mededeling ‘extra capaciteit’ voor het 4^e kwartaal reeds in te plannen. Prima handel, die Mexicaanse griep! Virologen op en af hun voetstuk. Commerciële grieppolis, H1N1vaccinaties, risicogroepen, de ‘nieuwe’ woorden van 2009 zijn duidelijk en niet meer uit ons geheugen te wissen.

 

Terug naar mijn gezin. U moet weten dat mijn mannetje van 3 jaar vanaf april dit jaar tot afgelopen woensdag niet noemenswaardig ziek is geweest. Hier en daar een bult op zijn kop, na het erg enthousiast van ons iets te hoge bed springende, af en toe een harde nies en wat gerochel, maar eigenlijk niets bijzonders.

 

Eind vorige week kregen wij de brief. Oproep vaccinatie A/H1N1 – risicogroep. Twee prikken [niemand weet waarom nu weer twee prikken, maar verder niet relevant....], twee vaste data en tijdstippen: 25 november [11:00-12:00] en 16 december [11:00-12:00]. Briljante voorlichting. De voor- en tegenstanders slaan elkaar het TV scherm af. Veel websites, maar nergens die informatie die ik zocht. Was dat spul wat in mijn mannetje gespoten moest worden getest? Weten we op langere termijn wat de mogelijk effecten zijn? Wat is het voor spul? Kortom, lang getwijfeld. Doen of niet doen. Doen werd het. Het is tenslotte de week van 1000 Mexicaanse griep doden.

 

In een armzalige sporthal liep mijn mannetje van 3 zijn eerste echte trauma op. Mijn hemel, hoe verzinnen wij dit in een beschaafd land. Nadat wij eerst 30 minuten rondjes moesten rijden om de auto te parkeren [slecht, koud regenachtig weer, je wil niet dat hij onderweg tegen een ; griepje’ aanloopt], mochten wij onszelf welkom heten in de lokale sporthal. Rijen dik stonden mijn mede papa’s en mama’s met kroost op hun armen. Met angst en beven bewonderen wij gezamenlijk het schouwspel wat zich voor ons onttrok.

 

Ergens, 25 peuters verderop, stond een kruk en naast die kruk een veel te nors kijkende vrouw met een enorme grote spuit. Een voor een werd de volgende peuter op de kruk gehesen. Armpje omhoog, alarmfase 4, tranen met tuiten en gegil en whammm daar ging die spuit. Bij elk volgend slachtoffertje, het gegil, werd mijn mannetje steeds banger. Papaaaaaaaa….geen prik, Papaaaaaaaaa, weg weg. Al zijn vriendjes werden bruut geïnjecteerd. Onder toezegging van wel 100 lollies, speelgoedautootjes en knuffels onderging mijn mannetje het brute ritueel.

 

Nog niet thuis gekomen werd hij steeds witter. Al die lollies en autootjes die ik had toegezegd waren even niet interessant. In de loop van de middag werd hij steeds stiller, begon hevig te hoesten en zat DiegoDiego voor de zoveelste keer, maar dit keer onaandachtig, op TV te bewonderen. Het naar bed gaan, normaal gesproken het hoogtepunt van de dag, ging wel erg makkelijk. Achteloos stortte hij zich in zijn bedje.

Twee uur later was het gerochel, geproest het gespuug volledig losgebarsten. Een beetje zeehond is er niets bij. Het feit dat een lichaam van 15 kilo in staat is 15 liter slijm te produceren, blijft voor mij een raadsel. Onder aanvoering van 40 graden koorts, kwam de hele PeuterBigMac en Renkoekkoeksalada eruit. Wat een nacht.

 

De volgende morgen maar gelijk even de GGD, de gulle vaccin gever, gebeld. Wat zegt u? Koorts? 40 graden, overgeven? Ja, staat op de website onder FAQ [Frequently Asked Questions]. Die dag hoestte en proestte mijn mannetje vrolijk verder en de temperatuur kwam niet onder de 39 graden. Een hele zieke, Dubai ook nog failliet, ziekdag voor mijn mannetje. Ik vervloekte dat vaccin. Eerst de slachtpartij in de sporthal en nu 48 uur doodziek. Hoe erg moet die Mexicaanse griep in het echt dan wel zijn, voordat je definitief kopje ondergaat?

 

Vanochtend maar naar de huisarts geweest: uitkomst, longinfectie, één week amoxicilline. Rol vaccin: onduidelijk.

 

Rondom deze Mexicaanse griep klucht zie ik veel parallellen met het ‘in control’ vraagstuk waar menig organisatie nog moeiteloos mee stoeit. Risico’s, net iets te zwaar aangezet, overtrokken interne controle maatregelen, falende ‘tone at the top’, volledig mislukte communicatie, geen grip op invloeden van buitenaf, paniek hierop volgend, silo denken, ego’s in de weg, en ga even door.

 

Die tweede prik gaat mijn mannetje niet krijgen. Helaas, voor de GGD beulen zit hij de16^e december ergens op een wit strand in Mexico. De cirkel is dan weer mooi rond.

 

Pieter

p.s. steun de Radio 3 Serious request actie - elke halve minuut sterft een kindje aan malaria - wordt sponsor! 

Naam

Email

Commentaar

kleiner | groter

Versturen via email (Alleen voor geregistreerde gebruikers)

Ik heb de voorwaarden gelezen en ga akkoord met de voorwaarden gebruikers voorwaarden.

Schrijf de volgende tekens

Geef commentaar Voorbeeld